Om voedselwebben te onderzoeken, worden twee benaderingen naast elkaar toegepast: computermodellen en modelecosystemen (voedselwebjes). De belangrijkste experimentele ecosystemen die gebruikt worden zijn zogenaamde chemostaten: vaten van 1,6 liter waarin het plankton zich bevindt en die een continue aanvoer van verse voedingsstoffen hebben. Verder hebben we ook de beschikking over de Limnotrons (zie afbeelding), van zo'n 1000 liter, die meer worden gebruikt om grootschaliger processen te betuderen. Tijdens experimenten worden regelmatig monsters genomen uit beide typen modelecosytemen om veranderingen te volgen in de planktongemeenschap (bijv. aantallen, mate van verdediging) en abiotische variabelen (bijv. pH of nutriënten).

Evidence is accumulating that epigenetic mechanisms can affect heritable phenotypic traits and thus, may play a role in plant adaptation. However, little is known about the magnitude and relevance of functional epi-allelic variation in natural plant populations.

Parasitoid wasps are known to exhibit two strategies for exploiting host resources during development. The first is for the parasitoid larvae to consume the entire host (such as a caterpillar) before pupation. However, some parasitoids consume only a small fraction of the host during development. In this case, the mature parasitoid larvae emerge through the sides of the still-living host and pupate on, or next to it. In some instances, the caterpillar may remain alive for up to two weeks after parasitoid pupation and remain very close to the parasitoid cocoons.

Een groot deel van de potentiële reproductie van planten in natuurlijke populaties gaat verloren door toedoen van pathogenen en herbivoren. Twee anjerachtigen, Silene alba en S. dioica worden in ons land bijvoorbeeld geïnfecteerd door de brandschimmel Ustilago violacea, die de vruchtbeginsels van geïnfecteerde bloemen aborteert, en de helmhokjes gebruikt om haar eigen sporen in te produceren.

Secundaire plantenstoffen kunnen een rol spelen bij afweer tegen zowel herbivoren als fytopathogene schimmels. In natuurlijke populaties wordt vaak een grote mate van genetische variatie in (constitutieve) gehaltes aan secundaire plantenstoffen gevonden. Een algemeen aanvaarde verklaring hiervoor is dat er kosten verbonden zijn aan deze vorm van afweer: waardgenotypen met hoge gehaltes hebben een selectief voordeel bij hoge selectiedruk door herbivoren, maar genotypen met lage gehaltes, d.w.z. lage kosten, bij een lage selectiedruk.

Rapid evolutionary adaptation is increasingly considered as an important mechanism allowing animals to adapt to a rapidly changing world. Our research has shown that rotifers, a type of very common freshwater zooplankton, are able to adapt to poor food quality or enhanced salt concentrations in not more than a few months. At this moment, we investigate how rotifers cope with combinations of stressors. More specifically, we run evolution experiments in the laboratory exposing populations to the metal Cu and high temperatures, with the aim to study how adaptation to one stressor impedes or enhances the response to the other stressor.