Onze eigen Koolmees zit inmiddels volop te broeden. Echt druk is ze niet: het vrouwtje zit vooral geduldig en stil op de eieren om ze warm te houden. Slechts af en toe verlaat ze kort het nest om te eten, waarna ze snel weer terugkeert.

Onze eigen Koolmees heeft inmiddels haar eitjes gelegd. In het begin was het nog even spannend en onduidelijk, maar gelukkig is alles goed gekomen: er liggen nu negen eitjes in het nest en het vrouwtje broedt volop. De camera is verplaatst, waardoor we het nestje nu perfect kunnen volgen.

De nestbouw in onze Beleef-de-Lente-kast is ondertussen afgerond, nu is het wachten tot het eerste ei gelegd gaat worden. Of, is dat wellicht al gebeurd? Zeker weten doen we het nog niet, het blijft lastig echt in de nestkom te kijken.

Het gaat de goede kant op, dat mogen we na een paar dagen kijken naar de Koolmees wel concluderen. De nestbouw vordert gestaag: na een eerste laag mos worden nu haren gebruikt.

Al een tijdje zat ik te wachten op nieuws over de Beleef de Lente Koolmees. Niet zozeer van de vogel zelf, maar van de ‘Lente-opperbaas’. Gisteravond was het zover: ‘De Koolmees maakt aanstalten…’. Voor mij het sein om in de pen te klimmen en op deze vrije vrijdagochtend een eerste blog te schrijven

Elk voorjaar maken rotganzen een indrukwekkende reis van gematigde streken naar de Russische toendra. Onderweg worden ze voortdurend geconfronteerd met uitdagingen en moeten ze hun lichamelijke conditie nauwkeurig timen om zowel te overleven als zich succesvol voort te planten. Deze uitdagingen zullen waarschijnlijk nog groter worden in een snel veranderend klimaat, met name in het Noordpoolgebied, waar veranderingen hun migratie en broedsucces kunnen beïnvloeden.

Stel je voor dat je favoriete voedsel het ene jaar in enorme hoeveelheden beschikbaar is, maar het volgende jaar nergens meer te vinden is. Voor velen van ons klinkt dit als een zeer onwaarschijnlijk scenario, althans voor mensen, maar het is de realiteit voor veel diersoorten die in het bos leven en sterk afhankelijk zijn van de vruchten van planten met mastjaren.

Denk je aan evolutie, dan denk je waarschijnlijk al snel aan Darwin, tijdschalen van miljoenen jaren en dinosauriërs. Maar er bestaat ook snelle evolutie, micro-evolutie, een manier waarop organismen zich snel kunnen aanpassen aan veranderingen in hun leefomgeving. Dit is van steeds groter belang voor het voortbestaan van soorten, met het oog op klimaatverandering en andere menselijke verstoringen in ecosystemen.

En toen waren de jonge koolmezen plotseling weg. Sneller dan verwacht vlogen ze de kast uit, de Drentse wereld in. Met weemoed kijken we nu naar de lege kast. Gek eigenlijk: we begonnen leeg en eindigen leeg. Leeg van jonge vogels, maar vol van herinnering.

Hoe ziet een dag als onderzoeker eruit? Dat ligt er enorm aan wat voor onderzoeker je bent. Terwijl de een vaak in de kassen staat, een ander achter een laptop programmeert om resultaten te verwerken, ziet het er weer anders uit wanneer een onderzoeker met burgerwetenschappers werkt. Ik mocht een dag meelopen met het veldwerk dat Rosan van Halsema doet voor haar PhD om te ervaren hoe zo'n dag eruitziet.

Kijk je nu via de camera in de nestkast, dan zie je zes jonge, levendige koolmeesjes die je nieuwsgierig aankijken. We kunnen nog maar heel even van ze genieten, want binnenkort vliegen ze uit, de wijde Drentse wereld in. Daar wacht een leven vol uitdagingen waarin ze moeten zien te overleven.

Het is mooi om te zien hoe snel de jongen groeien – ze doen hun naam eer aan en groeien als kool. Ondertussen blijven de ouders onvermoeibaar heen en weer vliegen, met een gestage stroom van lekkere hapjes die ze de nestkast in slepen.